Ons leven als wij

‘Waarom hebben kinderen een naam?’
‘Omdat moeders en vaders die kiezen, wanneer hun kind geboren wordt.’
Hij draait zich om en geeft zich weer over aan zijn spel. Zijn mondje praat vreemde stemmetjes die ik niet ken, maar die samen een heel verhaal bij elkaar fantaseren, en stil denk ik aan de stemmen die ook elke dag nog verhalen schrijven in mijn hoofd. Als een laatste golf van mijn kindertijd misschien, vormen de woorden en zinnen elke dag weer een stortvloed van verhalen en vervolgens slaan ze stuk tegen de dijk van het dagelijkse leven, om zich weer te hervormen naar nieuwe ideëen en fragmenten. En zo leeft ons hoofd elke dag haar leven, naast dat van ons. Af en toe kunnen we op bezoek naar die rijke onderwereld, waarin kinderen zich nog elk moment van de dag mogen verliezen.
‘Heb je mij ook een naam gegeven?’
Hij keert zich weer om naar mij, de personages in zijn spel wachten af of hij hen nog terug tot leven zal brengen of hen onherroepelijk vergeet.
Ik knik. Zijn ogen tonen een diepte waarin ik in de verte de golven zie ruisen.
‘Mijn broertje ook?’
Ik knik.
‘Vreemd,’ bedenkt hij zich.
‘Kende mijn broertje zichzelf dan nog niet toen hij werd geboren?’
Daar moet ik even over nadenken.
‘Ik ken mezelf al,’ zegt hij met een vertrouwen waar geen woord tegenin te brengen valt.
‘Houden zo,’ zeg ik hem, en we gaan beiden weer op in onze werelden.

About Arret Facultatif

https://arretfacultatif.wordpress.com Deze blog is geschreven in twee talen (nederlands-français), door twee opmerkelijke vriendinnen. Wij vertalen elkaar niet, noch corrigeren elkaar, maar vormen samen een complementariteit in woord en beeld. Wij willen graag met onze handen laten geboren worden daar waar u kan van genieten, onder welke vorm dan ook. Poëzie en kleine stukjes uit het leven, maar ook volsagen verzonnen verhalen, hier vindt u het allemaal!
This entry was posted in Tranches de vie and tagged , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Ons leven als wij

  1. Angélique says:

    Geweldig toch die kinderlogica… hier vroeg Elisa ( na bij oma, die gelovig is, te zijn geweest in de paastijd) : ‘ mama , komt Pake nu ook terug zoals Jezus?’… effe een brok wegslikken en dan een fatsoenlijk antwoord proberen te verzinnen hé…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s