Mijn meester in eigenwijsheid

Zoals elk kind het met buitengewoon talent weet te doen, heeft hij zijn voetsporen al massief in ons hart achtergelaten, na de slechts enkele jaren waarin hij zich aan ons leven heeft toegevoegd. En de kleine foutjes der natuur, die trachten wij dan recht te zetten, want zo hoort het, als toegewijde ouder.
Zijn hele houding spreekt ons tegen wanneer wij hem om gehoorzaamheid aanmanen. De knokige schouders vertellen zijn levensverhaal van kracht en vechtlust en hij zet ze nu met alle macht onder ons, zijn weerbarstige ouders. Wij wilden een jongetje dat karakter zou tonen en zo is geschied: uit bakstenen van eigenwijsheid is hij opgebouwd, een onwrikbare muur waar geen beweging valt in te krijgen wanneer men hem verplaatsen wil.

Ogen als kanonnen, die zo donker zijn dat men er van terugschrikt als hij boos is, maar die ook hun kogels van liefde kunnen afvuren, waarvan men als ouder omvergeblazen wordt. Want men dient er langzaam aan te wennen, om gebombardeerd te worden met de tonnen onvoorwaardelijke liefde zoals alleen hij ze kan geven. De strakke kaaklijn verbergt zijn subtiele emotionele kant. Gekenmerkt wordt hij door moed en onverschrokkenheid, maar hij stroomt ook over van empathie. In al zijn complexheid is hij een boek dat we nooit uitgelezen zullen krijgen, en waarvan de hoofdstukken toch steeds zullen veranderen indien we ze doorworsteld hebben.

Ik zie zijn ontzetting wanneer ik hem vraag om meer buigzaamheid.
Hij verenigt de mooiste eigenschappen van ons beiden in hem. Zoals het genetisch is voorbestemd.
Maar er werd zich ook een buitengewone combinatie van ons beider vastberadenheid in hem vastgelegd.

Maar telkens weer weet hij ons te verbazen, met die ene afwijking van hem, wanneer hij een vreugdedans maakt door de keuken bij het uitpakken van de boodschappen en verheugd zijn armen in de lucht steekt, de handjes hun schat omklemmend: brocolli!!! Boven alles op deze harde wereld, is hij verzot op brocolli.
Er zijn dingen waar we als ouders geen vat op hebben.
En ik twijfel steeds meer of het nog recht te zetten valt, deze afwijking. Want we hadden alles verwacht van ons kind, inclusief zijn buitengewone karaktertje vol hoogtes en laagtes, maar dat van die bijzondere groene groente, dat begrijpen we als ouders niet helemaal.

About Arret Facultatif

https://arretfacultatif.wordpress.com Deze blog is geschreven in twee talen (nederlands-français), door twee opmerkelijke vriendinnen. Wij vertalen elkaar niet, noch corrigeren elkaar, maar vormen samen een complementariteit in woord en beeld. Wij willen graag met onze handen laten geboren worden daar waar u kan van genieten, onder welke vorm dan ook. Poëzie en kleine stukjes uit het leven, maar ook volsagen verzonnen verhalen, hier vindt u het allemaal!
This entry was posted in Tranches de vie and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

5 Responses to Mijn meester in eigenwijsheid

  1. Pieter Mathys says:

    Weeral een prachtige tekst, Tamara! Ik zit hier met een grote glimlach na te genieten na het lezen ervan. Pieter

    • Bedankt Pieter, ik zit hier met een grote glimlach wanneer mensen mijn schrijfsels weten te appreciëren! Dat is een heel mooi gevoel voor iemand die graagt schrijft, namelijk.😉
      Bedankt!

  2. Geradine says:

    Heel herkenbaar… Behalve dat van de broccoli, bij ons is dat spinazie🙂 want daar wordt je sterk van, zei papa!

    • Wij hebben zelf totaal niks met brocolli, maar hij gaat werkelijk uit zijn dak wanneer hij het tussen de boodschappen ontdekt, en dan staan wij daar altijd weer even verbaasd naar te kijken.🙂

  3. carine says:

    Gezonde jongen, die zoon van jou😉
    En daarbovenop dan ook nog een heel slim manneke want brocolli das waar krachtvoer!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s